Eindejaarslijst 2022

Hoewel het al eind april is, voel ik me aan mezelf verplicht om mijn eindejaarslijst voor 2022 te delen. Het kost soms tijd voordat muziek echt resoneert, net zoals het tijd kost voordat onze ervaringen volledig doordringen. Dit geldt vooral voor het post-pandemische jaar 2022.

Muzikaal gezien was 2022 een jaar van bevrijding, ontketening en het binnenhalen van uitgestelde beloningen. De toon was kritisch en reflecterend, met een nieuwe impuls in het postpunk-tijdperk. Er was echter ook een gevoel van opluchting en vreugde. We hebben herontdekt wat echt belangrijk is, en muziek is een van die dingen!

Persoonlijk heb ik veel tranen vergoten – voornamelijk van geluk en diepe emotie. Net zoals mijn traanbuisjes onvrijwillig overstromen als ik buiten loop in koude, droge lucht, stroomden mijn rauwe emoties over tijdens het concert van The Smile. Het was een aangename verrassing om Thom Yorke’s zijproject te ontdekken, en hem zien optreden was een droom die uitkwam. De ervaring ging verder dan mijn verwachtingen, en het liet me vol ontzag achter.

Ik wil ook een speciale shout-out geven aan de opkomende band, Squid. Ze staan niet in mijn eindejaarslijst, want hun debuutalbum, Bright Green Fields, kwam al in 2021 voorbij, maar vanwege de pandemie moesten ze de tour uitstellen, wat jammer is. In 2022 konden ze eindelijk los. Hun muziek is voor mij een weergave van het post-pandemische tijdperk. Ze zijn eclectisch en energiek en brengen een vernieuwende geest die een mooie toekomst belooft. Hoewel de pandemie mij met gemengde gevoelens heeft achtergelaten, geloof ik dat we deze positieve energie moeten omarmen terwijl we vooruitgaan.

Ik hoop dat deze tracks tot je doordringen als gedenkwaardige momenten van vorig jaar, en je eraan herinneren hoe belangrijk muziek is in ons leven.

Eindejaarslijst 2019

Zodra Sinterklaas het land uit is borrelt bij mij het gevoel op om het muzikale jaar te summeren. Een mooi ijkpunt om op het afgelopen jaar te bezinnen en tegelijk op de hoogte te blijven van de nieuwste muziek en de tijdsgeest die dit vertegenwoordigd.

Dit jaar kenmerkt zich door nostalgie, veel droompop en country invloeden, de synth en slidegitaar zijn terug en hebben elkaar gevonden. Denk ook aan video clips met vintage-filter en vakantieherinneringen.
Anderzijds is daar de nieuwe garde lo-fi garage geluiden met een post-punk attitude. Er is weer veel om tegen aan te schoppen. Vooral vanuit Groot Brittanië klinkt een sterk geluid van rebellie. Iets met Brexit?
Tussen die gelederen door de gevestigde grootheden die zich niet laten reduceren tot een stroming en nieuwe helden die zich bij dit rijtje aansluiten, met eervolle vermelding van Michael Kiwanuka.

Ik beschouw 2019 als een jaar van stellingname, vertrouwen verzamelen en afwachten. Of 2020 een reformatie met zich mee brengt zal moeten blijken, maar voorbereid ben ik in ieder geval alvast.