Vrij Spel: Kijkend uit het raam in de trein

Zie me gaan
De trein op de andere baan
Het lijkt op vooruit bewegen
Maar dan kom je jezelf tegen
Eigenlijk bleef je stilstaan

Het krakende goud

vrijspel4Deze column gaat over chips. Want na jaren droog te hebben gestaan eet ik de laatste tijd meer chips. Let wel, dit is een column, het een recensie noemen is teveel eer. Neemt niet weg dat er een poging heeft plaatsgevonden tot een objectief kwaliteitsoordeel, en wel door een ervaringsdeskundige. Want zonder daar al te lichtzinnig over te denken kan ik mijzelf best als zodanig indexeren. Toch ben ik, zoals gezegd, een poosje uit de roulatie geweest wat chips betreft. Dat maakte dat ik bij mijn herintreding als semi-fanatieke chips-eter enkele nieuwe merken tegen kwam. Over die aanvaringen ga ik het hebben.

Lees de rest van dit artikel »


Vrij Spel: 1

vrijspel

Eerbetoon aan het eerbetoon.

“Ik ben van Basten”. Die zin heb ik vaak uitgesproken. Meestal onduidelijk schreeuwend om een ander vlugger af te zijn. Wie wilde toen niet van Basten zijn? De man die op 25 november 1992, in wat we nu Champions League noemen, de bal achterwaarts langs de keeper van Göteborg in de hoek mikte. Het typeert hem, sierlijk, doch op een stoïcijnse manier. Aangezien de bal zo valt, moet het maar zo.

Lees de rest van dit artikel »


Saul Williams – Children of the Night

Saul Williams draagt in onderstaande filmpje het gedicht Children of the Night voor.

Ik heb de tekst van wat hij precies zegt hieronder geplakt. Zijn taalgebruik, hoe sprekend deze ook mag zijn, vind ik  namelijk af en toe moeilijk te volgen omdat ik even de tijd nodig heb zijn mythologische metaforen te ontcijferen.

Tegelijkertijd vind ik deze manier van schrijven juist erg aantrekkelijk. Het geeft een bepaalde epische lading aan wat hij verteld. Alsof er een kracht groter dan hemzelf door hem spreekt. Als je naar de woorden van Saul Williams luistert krijg je het gevoel dat we deel uitmaken van een groot verhaal. Groter dan ons eigen individuele leven en groter dan de Zeitgeist waar we nu toevallig in geboren worden.
Lees de rest van dit artikel »


Ring! Ring!

We got a weblog. Three times hooray! After quite some time of contemplating about subjects and names we finally succeeded to step out of the world of ideas and into digital reality to see where this baby will go.

Collect Call, or Collective Calling, is a place…erm…well just stick with us and you will find out. Pinning down its precise description seems to be quite difficult. It might take me a week. When I’ll be able to put it down in two sentences ..I get back to you, promise. For now lets keep it at a mindfull place to get qualitative and information about a scale of interesting and surprising subjects. But that sounds too serious already. It is also a place of curiosity, playfullness, and hopefully some wisdom.

Finally we would like to ask u to pick up the phone sometimes, okay? I know it is a collect call, and it might take some of your time and energy. But we promise we wont bore you. Vice versa; if u ever have something to tell us then please don’t let anything stop u. Few things are made alone.